Naiwność, społeczne upośledzenie, szukanie iluzorycznej szansy na lepsze życie. Pisząc o o czeskiej Nowej Fali nie można nie wspomnieć o jej charakterystycznych elementach. Filmy z tego okresu, mocno nacechowane ludzką ułomnością, przedstawiają czarno-białe oblicze człowieka w sposób bezpośredni ale z ironicznym zaakcentowaniem. Czeska Nowa Fala to kino szczerości, gdzie nie stawia się posągów - tak jak w przypadku Miłości blondynki Milosa Formana, obrazu nominowanego do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny w 1967 roku.
